Puziniškis – wieś na wzgórzu, między jeziorami Asalnų i Asalnyčio, z przepiękną panoramą na rezerwat krajobrazowy. Jest to stara osada, pierwszymi jej mieszkańcami byli Łukaszewicze. Z tego okresu nie zachowało się nic, gdyż pożar w roku 1933 zniszczył doszczętnie całą wieś.
Po 1919 roku, kiedy Wileńszczyznę przyłączono do Polski, Puziniškis znalazł się na pograniczu państw. Grabili go często żołnierze Legionów, przekraczający linię demarkacyjną. Po Drugiej wojnie światowej w okolicach wsi ukrywali się sprzeciwiający się bolszewikom partyzanci litewscy. Ku ich pamięci w wiosce stoi pomnik oraz krzyż.
Dumą wsi jest dąb, rosnący na jej skraju. Jest on starszy od samej osady. Tuż obok, pomiędzy budynkami, towarzystwa mu dotrzymuje stara lipa.
